W 1762 roku Katarzyna II zdjęła ograniczenia na wymiana handlowa zewnętrzny na wskroś Archangielsk, pozostawiwszy wysokie cło, jednakowoż miasto nie odzyskało wprzódy statusu głównego portu Rosji, obojętnie jak do wnętrza okresie wojen napoleońskich oraz wewnątrz związku z w taki sposób zwaną blokadą kontynentalną Wielkiej Brytanii do wnętrza latach 1807-1813 Archangielsk osiągnął inny stopień ekonomiczny, jako że był naonczas jedynym wewnątrz Rosji portem, do którego mogły dostawać się towary kolonialne. Miasta do wnętrza dalszym ciągu pozostawało dużym ośrodkiem budowy okrętów. W jego stoczniach przy kontrolę Michała Łazariewa, jego przyszłego kapitana, wewnątrz 1826 roku był ukończony siedemdziesięcioczteroarmatni okręt Azow – pierwszy, który wewnątrz rosyjskiej flocie otrzymał flagę św. Jerzego oraz proporzec zbyt bohaterskie udział wewnątrz bitwie poniżej Navarino.
W końcu XIX – początku XX wieku Archangielsk przeobraził się wewnątrz największy wewnątrz kraju środowisko przemysłu plus eksportu drzewnego. Służył też w charakterze ważna infrastruktura na rzecz opanowania Arktyki także uruchomienia żeglugi po Północnym szlaku morskim. Z cumowisk portu wyprawiło się z okładem 200 polarnych ekspedycji naukowych, m.in. Wasyla Cziczagowa, F.P. Litke, Władymira Rusanowa, P.K. Pastuchowa, Gieorgija Jakowlewicza. W 1915 poniżej zarządzie portu handlowego w środku Archangielsku otwarto Biuro Lodołamaczy, któremu podlegało 13 lodołamaczy oraz łamiących lód okrętów, dających start flotylli lodołamaczy. Owe statki zimową porą ubezpieczały przepływanie okrętów z Morza Białego do Archangielska.